Slikar vere i duše

Iako duboko gazi osmu deceniju, Toma Branković, slikar iz Vajdena na severu Bavarske, ne posustaje u svom umetničkom angažmanu. Ovih dana privodi kraju dve izložbe i priprema slike za novih pet do kraja juna. Ogromna energija i strast ga drže u umetničkom tonusu tako da pozitivno odgovara na svaki poziv da sa kolegama iz više umetničkih udruženja izloži deo iz svog bogatog slikarskog opusa. Trenutno su pri kraju izložbe njegovih radova u Laufu na Pegnicu i Vajdenu, u pripremi su radovi za nove dve izložbe u Vajdenu, kao i pariskoj opštini Isi le Mulino, češkom gradu Plzenu i Valdsasenu. Prethodnih nekoliko godina ovaj naš vrlo priznati umetnik u Bavarskoj, jer je član udruženja u tri gradića u ovoj nemačkoj pokrajini Tiršenrojtu, Vajdenu i Valdsasenu, sa sve većim elanom stvara dela koja je vrlo pozitivno ocenila publika, ali i stručni autoriteti iz umetničkih krugova i medija.

– Ovog proleća i početkom leta imam pozive da izlažem sa kolegama iz nekoliko umetničkih udruženja, tako da paralelno pripremam nove slike za tematske izložbe. Posebno bih izdvojio izložbu članova našeg umetničkog udruženja u pariskoj opštini IsI le Mulinogde izlažem tri svoje slike, kao i izložbu u češkom gradu Plzenu gde pod imenom „Boje na ulici“ izlaže veća grupa umetnika čiji radovi će biti na zidinama u starom delu grada. Mislim da je i izložba u Valdsasenu, gde će biti moje dve slike velikog formata, takođe važna, jer tu imam dva rada iz ciklusa „Impresije sa Svete gore“, koju sam posetio četiri puta i svaki put dala mi je inspiraciju za nastanak novog ciklusa slika – ističe Toma Branković, koji uživa veliki ugled u svojoj sredini, pogotovo u umetničkim krugovima.

Treba reći da je Branković poznat u ovom delu Bavarske koji se graniči sa Češkom, jer lokalni i regionalni mediji beleže svaki njegov nastup na samostalnim i kolektivnim izložbama. Zanimljivo je da Branković otvoreno govori o trenucima inspiracije za stvaranje svojih slika. Tako su slike iz ciklusa „Impresije sa Svete gore“ nastajale kao posledica četiri njegove posete i boravka na Svetoj Gori, posebno u manastiru Hilandar, ali i drugim svetogorskim mestima „molitvenog tihovanja monaha“. Inspiracija mu dolazi i kada čita Bibliju i drugu svetootačku literaturu, pa su tako nastali ciklusi o životu Isusa Hrista u 40 slika, kao i „Istorija Biblije“ u 24 slike. Branković kaže da se priprema za stvaranje posebnog „religijskog“ ciklusa slika u kome će na osnovu čitanja Jevanđelja po Jovanu predstaviti svoje umetničko viđenje borbe dobra i zla.

Kalendar izložbi

Ovih dana završavaju se dve kolektivne izložbe grupe slikara u Vajdenu, kao i izložba u Laufu na Pegnicu gde su i Tomini radovi. Nova kolektivna izložba biće u Vajdenu i tradicionalno se organizuje svake godine za praznik Duhove. Do 20. maja traje i kolektivna izložba slikara iz Udruženja Oberpfalc u opštini Isi le Mulino, koja pripada Parizu, a ima dobre odnose i saradnju sa umetnicima iz ovog dela Bavarske. U Valdsasenu se u Kući umetnosti priprema izložba koja će trajati od 26. maja do 7. jula na kojoj Toma izlaže dva platna velikih dimenzija iz ciklusa „Impresije sa Svete gore“. Poslednji trenutno poznati termin izložbi je 15. jul kada će umetnici iz više država, među kojima je i Toma, izlagati svoja dela u Plzenu u Češkoj u okviru tematske izložbe „Boje na ulici“.

Ikone na porcelanu

– U saradnji sa poznatom firmom Rozental, koja proizvodi kvalitetne predmete od porcelana, uradio sam jednu neveliku seriju ikona, među kojim je i čuveni naš „Beli anđeo“, a tri ikone na porcelanu su stigle do Rusije. Uradio sam i jedan porcelanski tanjir za poznatu talijansku modnu kuću Versaće. Deo ikona tako urađenih poklonio sam meni dragim i važnim ljudima – kaže Branković.

Počeo sa 14 godina

Kada se danas priseća početaka u svetu slikarstva, Toma Branković kaže da je prvu izložbu, na nagovor svojih profesora, imao sa 14 godina u rodnom Obrenovcu. Posle te izložbe grupa umetnika ga je primetila kao talentovanog za likovnu umetnost i počela da usmerava u svet slikarstva, pa je jedno vreme u toj grupi bio i Milić od Mačve.

Potom su usledile samostalne i kolektivne izložbe za koje on nema podatak koliko ih je tačno bilo. S obzirom na to da 62 godine slika i izlaže, taj broj je svakako impozantan, pogotovo što sam ističe da je prosečno godišnje imao tri i više izložbi. Ni posle 62 godine pojavljivanja sa slikama pred publikom, taj kreativni umetnički impuls kod njega ne slabi, o čemu svedoče i brojne izložbe ovog proleća. Za 70. rođendan pripremio je izložbu „Impresije sa Atosa“, a planira da za 80. rođendan priredi izložbu iz religioznog ciklusa „Borba dobra i zla“.

Oslikavao ikonostase

Značajno mesto u stvaralaštvu Tome Brankovića imaju ikone i ikonostasi, jer je tokom dugog umetničkog angažmana delom bio posvećen i „crkvenoj“ umetnosti. Tako su prethodnih godina stizale „narudžbe“ za oslikavanje crkvenih objekata, odnosno ikonopisanje. To je radio sa posebnim elanom i njegova dela u bogomoljama svedoče o snazi stvaralačke energije i nadahnuća verujućeg umetnika.

Učio od najboljih

Rođen je u Obrenovcu a veći deo života u Jugoslaviji proveo je u Beogradu iz koga je 1974. godine otišao u Nemačku. Uz slikarstvo se bavio i muzikom, a kao član KUD „Vukica Mitrović“ nastupao je kao pevač i svirač na duvačkim instrumentima. Kod čuvenog Aleksandra Šišića učio je sviranje violine, a jedno vreme svirao je i u orkestru sa Ljubišom Pavkovićem. Za vreme služenja vojnog roka u JNA bio je član armijskog orkestra zajedno sa harmonikašem Ratomirom Petkovićem, a sa njima je bio i pevač Raša Pavlović.