Posmatrajući savremene političke tokove na vjetrometini Balkana, površni analitičari često zapadaju u zamku plićeg uopštavanja, pokušavajući da u istu ravan stave državnike čiji su istorijski tragovi, vizije i rezultati suštinski suprotstavljeni.
U toj površnosti, očigledan primjer promašaja predstavlja svaki pokušaj paralele između predsjednika Srbije Aleksandra Vučića i bivšeg crnogorskog vlastodršca Mila Đukanovića. Riječ je o dva potpuno različita koncepta vršenja vlasti, nacionalne odgovornosti i istorijskog nasleđa. Ovdje se, u svakom smislu, suvlja stvarnost sukobljava sa političkim promašajem;č, kratko rečeno, ne upoređuje se neuporedivo.
Sa jedne strane, imamo Aleksandra Vučića, državnika koji je u prelomnim vremenima preuzeo odgovornost za sudbinu Srbije i srpskog naroda, transformišući zemlju u vodeću ekonomsku i infrastrukturnu silu regiona. Njegova politika nije zasnovana na praznoj retorici, već na opipljivim, monumentalnim rezultatima. Srbija je danas premrežena najsavremenijim auto-putevima, koji ne spajaju samo gradove, već otvaraju nove perspektive za opstanak naroda na vjekovnim ognjištima. Tamo gdje su nekada bile ledine, Vučić je podigao moderne fabrike, otvorio na stotine hiljada radnih mjesta i vratio ekonomsko dostojanstvo srpskom radniku. Izgradnja najmodernijih bolnica, kliničkih centara i novih škola širom zemlje svjedoči o državotvornoj viziji kojoj je čovjek na prvom mjestu.
Ono što posebno izdvaja Aleksandra Vučića jeste njegov nepokolebljiv, suštinski odnos prema duhovnom i nacionalnom identitetu. Kao rijetko koji moderni lider, on prepoznaje značaj Srpske pravoslavne crkve kao kohezionog faktora našeg bića, pružajući joj istorijsku i do sada neviđenu materijalnu i moralnu podršku. Završetak Hrama Svetog Save i obnova brojnih svetinja najbolji su spomenici tog pregalaštva. Isto tako, Vučićeva Srbija ne zaboravlja svoje sunarodnike izvan njenih trenutnih administrativnih granica. Briga za Srbe u regionu i dijaspori kroz institucionalnu pomoć, očuvanje jezika, pisma i kulture jasan je dokaz da je Srbija ponovo postala siguran pijemont i majka za sve Srbe, ma gdje oni živjeli.
Nasuprot ovom graditeljskom i sabornom državnom spremanju, stoji u sumornom kontrastu političko nasljeđe Mila Đukanovića. Tridesetogodišnji period njegove dominacije Crnom Gorom ostaće u istoriji zabilježen kao era destrukcije i dubokih društvenih podjela. Tamo gdje je Vučić otvarao fabrike, Đukanovićev režim ih je zatvarao, privatizovao u bescjenje i ugasio nekadašnje privredne gigante, ostavljajući radničku klasu na rubu egzistencije. Umjesto snažnih institucija, stvorena je privatna država, podređena interesima uske interesne klike i oligarhije.
Najteži i najopasniji grijeh Đukanovićeve ere bio je institucionalni progon srpskog naroda i brutalni napad na Srpsku pravoslavnu crkvu. Godinama su Srbi u Crnoj Gori bili izloženi otvorenoj diskriminaciji, potiskivani iz javnih službi, vojske, policije i sudstva, sa jasnom namjerom da se potpuno marginalizuju i pretvore u građane drugog reda. Vrhunac tog bezumlja bio je pokušaj otimanja crkvene imovine kroz zloglasni Zakon o slobodi vjeroispovijesti, čime je bivši režim direktno nasrnuo na SPC. Taj suludi pokušaj prekrajanja istorije i duhovne srži Crne Gore na kraju je doživio krah pred veličanstvenim, molitvenim litijama vjernog naroda.
Kada se podvuče crta i pogledaju činjenice, svaka paralela između ova dva politička modela postaje potpuno neodrživa. Sa jedne strane imamo Aleksandra Vučića koji gradi, spaja, ekonomski podiže Srbiju i okuplja vascijeli srpski narod pod okriljem zajedničke budućnosti, a sa druge Mila Đukanovića, čija se vladavina urušila u sopstvenim podjelama, napadima na svetinje i ekonomskom pustošenju.
Istorija je već dala svoj nepogrešiv sud, jasno pokazujući da se stvaralačka državotvorna energija i autokratska destrukcija nikada ne mogu mjeriti istim aršinom.
Ne upoređuje se, zaista, neuporedivo.
Piše: Spasoje Tomić
Zabranjeno je preuzimanje, kopiranje ili prenošenje teksta, dela teksta ili fotografija sa sajta vesti-online.com bez izričitog navođenja izvora i aktivnog linka ka originalnom tekstu na našem sajtu.
Svako kršenje ovog pravila biće smatrano povredom autorskih prava i biće prijavljeno u skladu sa zakonom.
